จากเรื่อง หนังสือกับกระเป๋าตังค์ ของ house พูดถึง ฐานคนอ่าน ผมเลยนึกถึงตอนสมัยมัธยม ซึ่งเป็นช่วงที่ผมเป็นหนอนหนังสือสุดขีด อ่านหนังสือเยอะจนนับเล่มไม่ได้

ตอนนั้นอยู่นครสวรรค์ ก็ถือว่าเป็นจังหวัดที่ใหญ่ในระดับนึง แต่ก็ต้องผจญชะตากรรมกับการหาหนังสือที่ต้องการไม่ได้

ปัญหาที่เผชิญในตอนนั้น ก็คือ

• หาหนังสือไม่ได้
• ต้องสั่งซื้อและรอ (ไม่ทันใช้)
• ไม่รู้จักหนังสือ (ไม่รู้จักแล้วจะสั่งซื้อได้ไง?)
  
• ไม่มีตัวอย่างให้เปิดอ่าน (จะสั่งซื้อเลยก็กลัวเสียดายตังค์)
  
• ไม่ค่อยลดราคา !!
  

ต้องเข้าใจนะ ตอนนั้นยังเรียนอยู่ เงินขอพ่อแม่ใช้ และเงินที่ใช้ซื้อหนังสือส่วนใหญ่เป็นเงินเก็บ จะซื้อหนังสือสักเล่มหนึ่งจึงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ

เลยลองคิดเล่น ๆ ถ้าจะกระตุ้นให้เกิด นักอ่าน มากขึ้น แนวทางแบบนี้ใช้ได้ไหม?

• ต้องมีกิจกรรมอย่าง "งานสัปดาห์หนังสือ" กระจายไปตามจังหวัดใหญ่ ๆ ทั่วประเทศ
• ต้องมี "ศูนย์หนังสือขนาดใหญ่" กระจายไปตามจังหวัดใหญ่ ๆ ทั่วประเทศ

ถ้าทำได้ ฐานคนอ่านน่าจะเยอะขึ้น เพราะจะช่วยให้คน รู้จักหนังสือ มากขึ้น


อ้อ อีกอย่างนึง ให้เปิดอ่านในร้านได้หน่อยสิโว้ย!!
เพราะอะไรน่ะหรือ? จะเล่าให้ฟัง

สมัยอยู่นครสวรรค์อีกนั่นแหล่ะ ณ ร้านหนังสือหนึ่งในร้านที่ใหญ่ที่สุด ผมเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่กล้าเปิดหนังสือยืนอ่านนาน ๆ แบบว่าอ่านจนจบบทอะไรประมาณนั้น แล้วจนกระทั่งครั้งหนึ่ง ผมไปเปิดอ่านหนังสือเล่มหนึ่งนานพอสมควร แล้วหลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมกลับไปอีกครั้ง เฉพาะหนังสือเล่มนั้นถูกห่อด้วยพลาสติก!!! ....หลังจากวันนั้นผมก็ไม่เคยซื้ออะไรจากร้านนั้นอีกเลย (จริง ๆ ต้องบอกว่า ไม่จำเป็นจริง ๆ ก็ไม่แวะเข้าไปเลยมากกว่า)

อ้อ ผมไม่ใช่พวกนิยมยืนอ่านในร้านหรอกนะ แต่เป็นพวกเลือกหนังสือนาน ถ้าไม่มั่นใจจริง ๆ ก็ไม่อยากซื้อ เสียดายเงินเป็นเหมือนกัน .....อย่างน้อยยอดซื้อหนังสือผมก็เยอะกว่าเด็กส่วนใหญ่ที่อยู่รุ่นเดียวกันนะ

เรื่องจากร้านเจ้าปัญหายังไม่จบ เพราะหลังจากคราวนั้นแล้ว พ่อผมยังเคยโดนพนักงานในร้านนั้นเดินมาบอกว่า "อย่ายืนอ่านในร้าน" อีกด้วย ....แค่เปิดอ่านเพื่อเลือกซื้อนะนั่น แล้วแบบนี้จะให้คนไทยรักการอ่านหนังสือได้อย่างไร?

....แล้วผมกับพ่อก็เดินออกจากร้าน และไม่เหยียบเข้าไปร้านนั้นอีกจนปัจจุบัน....