กาลครั้งหนึ่ง เมื่อยังเรียนอยู่ชั้นประถม (ถ้าจำไม่ผิด หรือไม่ก็มัธยมต้นนี่แหละ ฮ่าๆ)
ผมติดสอยห้อยตามพ่อผมไปงานเลี้ยงศิษย์เก่า โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
ณ ที่แห่งนั้น พ่อผมก็พาไปสวัสดีกับผู้ชายร่างอ้วน ใส่แว่น หัวล้านเล็กน้อย
...เขาคนนั้นแหละ ที่เป็นหนึ่งในข่าวใหญ่ไม่คาดฝันประจำวันนี้...
(ที่มาภาพ: พันทิป)
นับเป็นข่าวที่ไม่มีใครคาดฝันจริง ๆ กับ "บัณฑิต ฤทธิ์ถกล" ผู้กำกับชื่อดังคนหนึ่งของไทย แม้ในยุคหลัง ๆ จะไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเท่าไหร่ แต่สำหรับผู้ที่เติบโตมากับยุค "บุญชู สระอูย้าวยาว" คงจะพอร้องอ๋อกันได้บ้าง
โดยส่วนตัวผมไม่ได้เป็นแฟนหนังของคุณบัณฑิต รู้จักแต่ชื่อเท่านั้น จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยดูหนังของแกหรือเปล่า จนกระทั่งได้ยินเรื่องที่แกขอทำหนังเอากล่องบ้าง เลยมีเรื่องที่ตั้งใจเข้าไปดูเป็นครั้งแรก คือ "สตางค์" เนื้อหาสะท้อนแง่คิดเรื่องคุณค่าของเงิน เป็นเรื่องแรกที่ผมนั่งดูในโรงภาพยนตร์จนจบเครดิตท้ายเรื่อง พร้อมกับชาวต่างชาติอีก 1-2 ท่าน (ไม่แน่ใจ) และเป็นจุดเริ่มต้นที่ผมมักจะนั่งดูหนังจนจบเครดิตทุกครั้งที่ทำได้เรื่อยมา
และในปีถัดมา หนังเอากล่องของท่านอีกเรื่อง คือ "14 ตุลา สงครามประชาชน" นี่เองที่ได้รับรางวัลมากมาย และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปออสการ์ (ไม่ต้องสงสัยว่าไม่เข้ารอบสุดท้าย ฮ่าๆ) เป็นหนึ่งในรายการหนังจะดู แต่ไม่ได้ดูซักที สงสัยจะต้องหามาดูเอาคราวนี้แหละ ฮ่า ๆ
ถึงแม้ผมจะจำภาพวันที่ผมพบกับคุณบัณฑิตได้ราง ๆ แต่ผมก็รู้สึกเสียดายที่เราสูญเสียผู้กำกับหนังคุณภาพคนหนึ่งไป ท่ามกลางภาวะที่หนังเน้นแต่ทำเงินเต็มตลาดแบบนี้ (แต่ช่วงหลังนี่แกก็กลับมาทำหนังตลาดเหมือนกัน 
)
ไม่ซึ้งครับ แต่เป็นความทรงจำที่ไม่เขียนตอนนี้ก็คงไม่ได้เขียนอีก และอาจจะลืมเลือนไป
